|
Ewa
Bal
Za największe swoje osiągnięcie uważa przetłumaczenie Orgii i Chlewu,
dramatów Piera Paolo Pasoliniego, wysoko ocenione przez krytyków, za które wydawca
otrzymał nawet list gratulacyjny od Polskiego Stowarzyszenia Gejów i Lesbijek
(sic!). Uważa się za specjalistkę od tekstów trudnych, dramaturgicznie i językowo,
dlatego często podejmuje się zadań, przy których inni tłumacze rozkładają bezradnie
ręce. Artykuły na temat teatru i dramatu włoskiego publikowała w "Dialogu".
Stale współpracuje z krakowskim projektem
"Czytamy współczesny dramat" oraz Ośrodkiem Dokumentacji
Twórczości Tadeusza Kantora Cricoteka. Obecnie pracuje nad przekładem
dramatów pisanych w dialekcie neapolitańskim podejmujących problemy
języka, ciała i płci. Ukończyła teatrologię na Uniwersytecie Jagiellońskim
(1998) oraz italianistykę na Uniwersytecie "La Sapienza"
w Rzymie (1999). Obroniła na UJ pracę doktorską poświęconą Pasoliniemu
oraz problemom ciała i seksualności we współczesnym dramacie. Nie
lubi mieszkać na stałe w jednym miejscu, więc średnio co trzy lata
przeprowadza się do innego miasta lub kraju w poszukiwaniu wrażeń.
Obecnie mieszka w Neapolu. |
 |
Monika
Muskała
Tłumaczka, dramatopisarka, od 1993 mieszka w Austrii (w Wiedniu
i w Salzburgu). Publikuje w Polsce i zagranicą. Przez kilka lat
stale współpracowała z "Gazetą Wyborczą" i polską sekcją
BBC. Tłumaczy głównie współczesną dramaturgię niemieckojęzyczną,
m.in. Wernera Schwaba, Thomasa Bernharda, Heinera Müllera, Igora
Bauersimę. Trzykrotnie wyróżniona Premią dla Tłumaczy austriackiego
Urzędu Kanclerskiego (za tłumaczenia Schwaba i Bernharda). Stale
współpracuje z krakowską serią "Dramat Współczesny" (Księgarnia
Akademicka) i "Didaskaliami". W roku 2001 debiutowała
wspólnie z siostrą Gabrielą Muskałą sztuką Podróż do Buenos
Aires. Work in Regress pod pseudonimem Amanita Muskaria
("Dialog" 11/2001, prapremiera 8.12.2001 w Teatrze im.
S. Jaracza w Łodzi). W 2003 r. w szwajcarskim wydawnictwie Benteli
Verlag ukazała się książka pt. Jakucja o Wschodniej Syberii
z jej tekstami i zdjęciami jej męża, austriackiego fotografa, Andreasa
Horvatha. Ostatnio opiniowała w jury konkursu dramaturgicznego "Stückemarkt"
przy Berliner Theatertreffen 2004.
|
Małgorzata
Sugiera
Profesor zwyczajny i szef Katedry Dramatu Wydziału Polonistyki Uniwersytetu
Jagiellońskiego. Stypendystka m.in. Fundacji Humboldta, American
Academy in Rome oraz The Institute for Advanced Studies in Humanities
w Edynburgu. Od 2000 roku we władzach International Federation
for Theatre Research (FIRT/ITFR).
Opublikowała pięć monografii:
"Między tradycją a awangardą. Teatr Jerzego Grzegorzewskiego"
(1993), "Dramaturgia Sławomira Mrożka" (1996), "Wariacje szekspirowskie
w powojennym dramacie europejskim" (1997), "W cieniu Brechta.
Niemieckojęzyczny dramat powojenny" (1999), "Potomkowie króla
Ubu. Szkice o dramacie francuskim XX wieku" (2002), "Realne światy/możliwe
światy. Niemiecki dramat ostatniej dekady" (1995-2004) i "Upiory
i inne powroty" (2006) oraz ponad 170 artykułów. Regularnie publikuje
w dwóch głównych polskich czasopismach - jak "Dialog" i "Didaskalia".
Jej zainteresowania naukowe obejmują historię i poetykę europejskiego
dramatu XX wieku oraz problematykę gender i queer studies. Zajmuje
się także tłumaczeniem z kilku języków (m.in. J.L.Styan, "Współczesny
dramat w teorii i scenicznej praktyce", 1995, Hans-Thies Lehmann
"Teatr postdramatyczny" 2004). Wraz z Mateuszem Borowskim przełożyła
następujące dramaty: Fritz Kater "Czas kochania, czas umierania",
Sibylle Berg "Pan Mautz", Tim Staffel "Werter w Nowym Jorku",
Lukas Bärfuss "Autobus". Redaktor serii "Dramat współczesny"
oraz "Interpretacje dramatu".
|
 |
Anna
Tuszyńska
W roku 1999 ukończyła filologię chorwacką na Uniwersytecie
Adama Mickiewicza w Poznaniu. Jej największą pasją jest język chorwacki
i wszystko, co z nim związane, a największą miłością wyspa Hvar,
gdzie pracuje i mieszka przez kilka miesięcy w roku. Pierwszy dramat
Miro Gavrana przetłumaczyła na trzecim roku studiów. Była to komedia
Mąż mojej żony. Robocza wersja trafiła do Gavrana, dzięki
pani Krystynie Pieniążek, jednej z wykładowczyń. Miała to być niespodzianka.
I była... Potem przetłumaczyła kolejne dramaty Gavrana: Czechow
Tołstojowi powiedział "żegnam" i Wszystko o kobietach,
które ukazały się w tomie z serii "Dramat współczesny". |
Mateusz
Borowski
Anglista i teatrolog. Asystent w Katedrze Dramatu
Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Rozprawę doktorską
pt. "In Search of the Real. New Developments in the European Playwriting
of the 1990s" obronił na Uniwersytecie im. Jana Gutenberga w Moguncji.
Stypendysta m.in. Socrates Erasmus w Kingston University London,
Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej, Centre National du Livre w Paryżu,
International Council for Canadian Studies w Montrealu. Członek-założyciel
grupy badawczej "(Post)dramatic Text in Theatrical Context" w International
Federation for Theatre Research (FIRT/ITFR). Regularnie publikuje
w czasopismach polskich - jak "Didaskalia" i zgranicznych np. "Theatre
Research International". Zajmuje się także tłumaczeniem z kilku
języków. Wraz z Małgorzatą Sugierą przełożył następujące dramaty:
Fritz Kater "Czas kochania, czas umierania", Sibylle Berg "Pan
Mautz", Tim Staffel "Werter w Nowym Jorku", Lukas Bärfuss "Autobus".
Jest redaktorem serii "Dramat współczesny". |
|
 |
